Calligrafie gotische letter

Een vriendin van mij, die zeer veel kennis heeft van typografie, stuurde mij een link over de ‘Blackletter’. Dit naar aanleiding van het boek ‘Fraktur Mon Amour’ van Judith Schalansky (2008). Ik heb het boek in bestelling, maar het is nog maar afwachten of het geleverd kan worden. Ben ondertussen wel heel nieuwsgierig geworden naar het boek!

In de video zien we iemand calligraferen. Het ziet er zo gemakkelijk uit!  Maar wat een controle en beheersing. Om jaloers op te worden: http://vimeo.com/60241818

Typografie Phildar Breimode

Phildar_mailles_150x200pxIn een eerder bericht toonde ik het omslag van Phildar Breimode, met de vraag of iemand het letterfont kon herleiden. Bij toeval las ik een artikel over het lettertype ‘Avant Garde’ en daarin ging het o.a. over de opvallende ligaturen en dat bracht mij weer bij de Phildar Mode waar ik me vooral de samenvoeging van de L en de D herinnerde. En ja, PHILDAR kon wel eens geïnspireerd zijn op het lettertype Avant Garde. Ontworpen door Herb Lubalin voor het logo van het tijdschrift Avant Garde. Nooit bedoeld om te gebruiken als letterfamilie. Onderstaande qoute zegt genoeg:

“The only place Avant Garde looks good is in the words Avant Garde. Everybody ruins it. They lean the letters the wrong way.”

Avantgardelogo

 

Opvallend aan het font zijn de ‘all caps ligatures’ oftewel de kapitaal ligaturen.

 

 

Lees hier meer over het font Avant Garde:
http://www.graphic-design.com/Type/Avant/Avant2.html
http://www.aiga.org/medalist-herblubalin/
http://www.fontblog.de/C420185419/E124238157/index.html

Macramé

Voortknopend op mijn eerdere blogstukje over de typografie van de retroklok hier de herkomst van de letter op een Macramé boekje uit 1971.

Macrame

Linotype Amelia is ontworpen door Stanley Davis in 1965. Opvallend zijn de binnenruimtes van de letter. De binnenruimtes (of restruimte) zijn net tranen (eigenlijk bevalt de engelse vertaling mij beter: ‘teardrops’ ). De druppelvorm komt ook terug in de contour van de letter.

 

 

 

Frakturen

Wat is nou de herkomst van de Fraktuur letter? Het woord Fraktuur kan worden herleid naar fractuur (gebroken), Latijns frangere (breken) en Engels ‘fracture’, Frans ‘caractère brisés ou à fractures’. Naar het  ‘gebroken schrift. De lijnen van de letter zijn opgebroken. De Fraktuur wordt in de volksmond ook wel Gotische letter genoemd, naar de in de Gotiek gebruikte vroeg gotische minuskel*. De Gotische letter is hoekiger (om sneller te kunnen schrijven) en dichter op elkaar geschreven zodat je meer letters kwijt kon op een stuk perkament. De letters hebben een scherpe, hoekige vorm en een breking in de bogen. Zijn niet makkelijk leesbaar.

* Minuskel: Oude benaming voor de kleine letters, de onderkastletters. Dit in tegenstelling tot kapitaal of majuskel.

Retro klok

Retro wandklok STAIGER

De typografie van de cijfers op deze retro wandklok zijn wel heel bijzonder! Nieuwsgierig naar het lettertype en na enig speurwerk gevonden dat het de Fraktur Bold is. Nu zijn de cijfers bijzonder, maar het alllermooiste komt nog. Kijk je naar het hele letterfont dan ogen de letters a t/m z heel ‘duits´ en dat klopt ook wel want dit lettertype is ontworpen in 1850 door de Duitse stempelsnijder Johann Christian Bauer (1802-1867).

Fette Fraktur

Fette Fraktur

Onderstaande informatie over Fette Fraktur is afkomstig van Wikipedia:

Fette Fraktur is een zogenaamde Fraktur lettertype met schreven ontworpen in 1850 door de Duitse stempelsnijder Johann Christian Bauer (1802-1867). De lettergieterij C.E. Weber heeft in 1875 een versie uitgegeven, en letteruitgeverij D. Stempel AG heeft de hier afgebeelde versie uitgegeven in 1908.

Fette Fraktur (Duits voor “vette fraktuur”) is gebaseerd op andere vroegere frakturen. Deze zware negentiende-eeuwse variant is ontwikkeld voor advertenties in plaats van tekst.

Gedurende bijna honderd jaar is de fraktuur een standaardletter geweest voor Duitstalige en delen van Scandinavische landen. Onder het Derde Rijk was het lettertype aanvankelijk geaccepteerd als standaard, tegenover schreefloze lettertypes zoals die werden ontwikkeld door Bauhaus. Martin Bormann verbood het lettertype echter in 1941, vanwege de Joodse komaf van de ontwerpers. Een andere reden zou zijn geweest de minder makkelijke leesbaarheid in landen buiten Duitsland. Na de oorlog vermeden ook de geallieerden het lettertype omdat bezettingstroepen het niet konden lezen.

De verbanning van frakturen was begonnen, en in Duitsland en Scandinavische landen werd het vervangen met antiqua (romeinse) lettertypes.

Deze herinnering aan het Derde Rijk en het gevoel dat het lettertype ouderwets leek, verminderde het gebruik ervan. Toch werden Fette Fraktur en andere frakturen nog toegepast in advertenties, boektitels en verpakkingen als traditionele communicatiestijl tussen Oostenrijkse, Beierse en Duitse gebieden. Met de afname in gebruik zijn ook het typografische toepassing en reglementen van de lange s, de korte s, en ligaturen geleidelijk aan in verval geraakt.

Soms werden fraktuur lettertypen onterecht “Old English” genoemd.

Fette Fraktur en varianten zijn nu populair in onder andere de wereld van hip-hop en mode. Die lettervormen zijn eerder afgeleid van lettertype Textualis in plaats van Fraktur.

<!– einde Wikipedia –>

Wat is eigenlijk een fraktuur lettertype?

Jupiter

Rob raakte geïnspireerd door mijn hemelkijken en toen ik ’s avonds thuiskwam van hardlooptraining stond de sterrenkijker opgesteld gericht op Jupiter! De planeet die ik ‘s-ochtends vroeg bij heldere hemel kan zien. Wat fantastisch om te zien. Ik zag de banen duidelijk, die liepen echter wel diagonaler in vergelijking met onderstaand plaatje:

Jupiter

Wist je dat Jupiter 4 manen heeft? Ganymedes, Io, Europa en Callisto.

Jupiter en haar manen

Vachtvilten

Vacht Drents Heideschaap

Vacht Drents Heideschaap

Ik ben in het bezit van het vacht van een Drents Heideschaap! Een mooi dicht vacht met een roze verfspot. Binnenkort ga ik een workshop vachtvilten volgen in Haren zodat ik straks een mooi warm schapenkleedje heb.

 

Surprise!

Maan onder Jupiter

Maan onder Jupiter.
Lange sluitertijd, geen statief zoals je ziet en daarom bewogen.

Vanochtend opende ik de gordijnen, en tot mijn verbazing zag ik de maan groot onder Jupiter! Bijzonder was dat. Vooral omdat ik het niet verwachtte. Snel een foto maken voordat het licht gaat worden. Helaas kon ik het dopje van het statief niet vinden en heb ik noodgedwongen de foto uit de hand genomen met een lange sluitertijd en dus bewogen. Maar het geeft even een idee hoe de sterrenhemel er vanochtend uitzag. Voor de duidelijkheid ook nog een beeld uit mijn programma Stellarium.

Westelijke sterrenhemel rond 7 uur ‘s-ochtends.

Rob had als tip om de instelling op de Canon op TV (Time Value) te zetten. In deze modus stel je de sluitertijd zelf in en de camera kiest automatisch de diafragmawaarde die past bij de helderheid van het onderwerp. In deze modus voorkom je dat de maan een overbelichte, naar alle kanten uitstralende bol wordt.

Time Value opname van de maan. 1/500sec. Diafragma 4,97EV ( f/5.6). Niet geflitst.

Opname van de maan met lange sluitertijd en dan ontstaat er overstraling en verlies je alle details van het maanoppervlak.
Belichtingstijd: 1/2 sec. Diafragma: 5,66EV (f7,1)
Niet geflitst.

 

De sterrenhemel in oktober

Elke ochtend, voor zonsopgang, zie ik nu de planeet Jupiter, aan de westelijke sterrenhemel, de ster Sirius in het zuid-westen en de ‘belt’ (gordel) van Orion: Alnitak, Alnitam en Mintaka, drie sterren vlak naast elkaar. Schuin rechtsonder Jupiter de ster Aldebaran. Sirius, de ‘Dogstar’ is de helderste ster aan de nachtelijke sterrenhemel.

Sterrenhemel oktober vanaf mijn balkon

Sterrenhemel oktober vanaf mijn balkon